ရန္သူ႔အခက္ကိုယ့္အခ်က္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကရေအာင္ပါ

               ဆႏၵခံယူပြဲကေတာ့ ၿပီးသြားၿပီ။ သူတို႔ရခ်င္တဲ့ ေထာက္ခံမဲအေရအတြက္ကို တျပား မေလ်ာ့ ရလိုက္တယ္။ သူတို႔ဂ႐ုမစိုက္တဲ့ အႏိုင္ႏိုင္ငံနဲ႔ ျပည္တြင္းက ယံုၾကည္မႈကိုေတာ့ နည္းနည္းမွ မရလိုက္ဘူး။

            ဒီအဆင့္ၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္ျခင္းလုပ္တဲ့အလုပ္ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အိမ္ခ်ဳပ္ သက္တမ္း တိုးလိုက္တာျဖစ္တယ္။ ဒီခ်ဳပ္အဖြဲ႔၀င္ေတြကိုလည္း တဖမ္းတည္းဆက္ဖမ္းေနတယ္။ ကိုဇာဂနာကိုလည္း အႀကိမ္အေရအတြက္အရ စံခ်ိန္သစ္တင္လုနီးပါး ဖမ္းလိုက္ျပန္ပါၿပီ။ နအဖရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံု အတည္ျဖစ္တာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ထဲမွာ သူတို႔ရဲ႕ စည္းကမ္းရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီဟာ ခ်က္ျခင္း အစြမ္းျပတာပါပဲလား။ သူတို႔အေနနဲ႔ ဟန္ေဆာင္ဒီမိုကေရစီေလးေတာင္ မေဖာ္ျပႏိုင္ဘူး။ ဖြဲ႔စည္းပံု အတည္ျဖစ္လို႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားေတြကို လႊတ္ေပးတယ္ဆိုတာမ်ဳိးလည္း မရွိ၊ ဆႏၵခံယူပြဲ ၿပီးတယ္ဆိုတာနဲ႔ ဗိန္းေမာင္းတိုက္ၿပီး ရြာလြန္ရြက္တိုက္ ဆက္မိုက္တာပဲ ဆက္လုပ္ေနပါေတာ့တယ္။ သူတို႔ေခါင္းထဲမလဲ သန္းေခါင္ထက္ ညဥ့္မနက္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားမွန္းသိသာလွပါတယ္။

            နအဖရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုအတည္ျဖစ္သြားၿပီဆိုရင္ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာဟာလည္း လက္ေတြ႔ကိစၥ ျဖစ္လာၿပီ။ ဘာပါတီေတြ ေပၚထြက္လာမလဲ၊ နအဖက သူ႔ပါတီကို ဘာနာမည္ေပးမလဲ စတာေတြဟာ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းလွပါတယ္။ ၁၉၉၀ တုန္းက မဲေပးဖူးတဲ့ လူထုကေတာ့ သူတို႔မဲေပးခဲ့တဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့တဲ့ ပါတီေတြကို ျပန္သတိရေနမွာ။ အခု ဘယ္လိုအေျခအေနမွာ ရွိသလဲ လို႔ ေတြးေနၾကမွာအမွန္ပါပဲ။ ဒါေတြအျပင္ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ နအဖ၊ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ စတာေတြကလည္း လာမယ့္ႏိုင္ငံေရးရင္ျပင္မွာ လူတိုင္းအာ႐ံုစိုက္ၾကမယ့္ ကိစၥေတြလို႔ဆိုရင္ မမွား ပါဘူး။

            ဒါေပမဲ့ ဒီေန႔လို တတိုင္းတျပည္လံုး ေရေဘးအတြက္ ကိုယ္ဖိရင္ဖိ အာ႐ံုစိုက္လႈပ္ရွားေန ခ်ိန္မွာ နအဖအာဏာပိုင္ေတြကေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ႀကိတ္ႀကံေနၾကမွာပါ။ သူတို႔ရဲ႕ လမ္းျပေျမပံုမွာ အေလာင္းပံုေတြနဲ႔ ေဖြးေနပါၿပီ။

            တခ်ဳိ႕လူေတြ၊ တခ်ဳိ႕အစုေတြကေတာ့ နအဖမ်က္ရိပ္အျပကိုပဲ ေစာင့္ေနၾကပါတယ္။ နအဖက မ်က္ရိပ္တခ်က္ျပလိုက္တာနဲ႔ ပါတီေထာင္ပစ္လိုက္ၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ အစိုးရဖြဲ႔ စတာေတြျဖစ္လာေတာ့မွာမို႔ နအဖဟာ ႏိုင္ငံေရးပါတီနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို အာဏာနဲ႔၊ ရာထူးနဲ႔ ျဖားေယာင္းတာ၊ ၀ယ္ယူတာေတြလုပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားႏိုင္ပါတယ္။ တပါတည္းမွာ ပါတီေတြကို ၿဖိဳခြဲတာေတြလည္း ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဖမ္းထားတဲ့လူေတြကို ရာထူးနဲ႔ ျမႇဴဆြယ္တာေတြလည္း ေတြ႔ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ လာမယ့္ႏိုင္ငံေရးတိုက္ပြဲေတြမွာ ညီၫြတ္ေရးကို ထိန္းသိမ္းေရးဟာ အတိုက္အခံေတြကို စမ္းသပ္မယ့္ စံတခု ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

            နအဖဟာ ၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက န၀တ ႏွာေခါင္းက်ည္ေပြ႔ေတြ႔ခဲ့တာကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဆန္းစစ္သံုးသပ္ၿပီးျဖစ္မွာပဲ။ တခါေသဖူး ပ်ဥ္ဖိုးနားလည္ထားၿပီးတဲ့အတိုင္း ဒီတခါ ေရြးေကာက္ပြဲေၾကာင့္မို႔ သူတို႔ရဲ႕အာဏာ လက္လြတ္ထြက္မသြားေအာင္ သူတို႔ျပင္ဆင္မွာ ေသခ်ာပါ တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုဟာ အာဏာကို သူတို႔ ေသတပန္သက္တဆံုး ဆုပ္ကိုင္သြားႏိုင္ေရးအတြက္ အာမခံခ်က္ရွိေအာင္ လုပ္ထားတာမွန္ေပမဲ့ နအဖအေနနဲ႔ စစ္တပ္က တိုက္႐ိုက္ခန္႔သူေတြအျပင္ တျခားအမတ္ေနရာေတြမွာလည္း သူတို႔လူေတြကို ရေစခ်င္မွာဓမၼတာပါပဲ။ သူတို႔ဟာ ေနာင္မွာ ေပၚေပါက္လာမယ့္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္နဲ႔ အသစ္ဖြဲ႔တဲ့အစိုးရကို သူတို႔လုပ္ခဲ့တဲ့ ေညာင္ႏွစ္ပင္ ညီလာခံအစပိုင္းလိုပဲ အင္န္အယ္လ္ဒီလည္းပါ၊ က်န္တာေတြလည္းပါ၊ ၿငိမ္းနဲ႔ တျခားတိုင္းရင္းသား ေတြလည္းပါ၊ သူတို႔စစ္တပ္ကလည္းပါလို႔ ေျပာလို႔ရၿပီး အႏွစ္သာရမွာေတာ့ သူတို႔လုပ္သမွ် ေခါင္းညိတ္ရတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးယူမွာေသခ်ာပါတယ္။

            ျပည္သူလူထုနဲ႔ စစ္အစိုးရကိုမႀကိဳက္သူေတြဟာ နအဖက်င္းပေပးမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲကို အထူးေမွ်ာ္လင့္ထားလို႔ မရပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲကို သူတို႔ခ်ည္းကတဲ့ စစ္ဗိုလ္ရွစ္ေသာင္း ဇာတ္ မျဖစ္ေအာင္လို႔ေတာ့ ပါဝင္လႈပ္ရွားၾကတာ လုပ္ၾကရပါမယ္။ လူထုအေနနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ အေပါင္းပါ ေတြ၊ စိတ္ေတာ္သိေဗာင္းေတာ္ၿငိမ့္ေန႔ကို မလိုလား မႏွစ္သက္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပႏိုင္ေအာင္ေတာ့ နည္းနာရွာၾကရပါမယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ပေစ ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ ဗမာျပည္သားေတြအတြက္ သူတို႔ လိုခ်င္တဲ့ ဒီမိုကေရစီအစိုးရတရပ္နဲ႔ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးေတြ သယ္မလာဘူးဆိုတာကိုေတာ့ အေစာကတည္းက အျမင္ရွင္းထားဖို႔ လိုပါတယ္။ သူတို႔ပါးစပ္က ဘာပဲေျပာေနေန၊ နအဖလုပ္သမွ် ဟာ စစ္မွန္တဲ့ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ျပဒါးတလမ္းသံတလမ္းစီသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မေမ့ၾကသင့္ပါဘူး။

            တကယ္ေတာ့ နအဖအတြက္ေျပာရရင္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ဖို႔ ႏွစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ဟာ မမ်ားပါဘူး။ သူတို႔မွာ လုပ္စရာေတြက အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ပါတီျဖစ္မယ့္ ႀကံ႕ဖြတ္ဟာ အသင့္ျဖစ္ေနၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရေကာင္းရမယ္၊ ဒါေပမဲ့ ႀကံ႕ဖြတ္တဖြဲ႔ထဲနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္လို႔မရဘူး။ က်န္တဲ့အဖြဲ႔ေတြကို “စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမိုကေရစီ”နဲ႔အညီ ႀကီးၾကပ္ရအုန္းမယ္။ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ဆိုတဲ့ ေထြးမျဖစ္၊ မ်ဳိမရ အစိုင္အခဲႀကီးကို ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ။ သူတို႔ကို လက္နက္ေတြ ကိုင္လ်က္နဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ အ၀င္ခိုင္းမလား။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ၿငိမ္းေဒသေတြမွာ ၿငိမ္းကလူေတြကို ေရြးေကာက္ပြဲ အ၀င္မခိုင္းဘဲ တျခားလူေတြကို သြားအေရြးခံခိုင္းမလား။ ၿပီးရင္ အဲဒီလို ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္သူေတြဟာ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္၊ ကိုယ္စားျပဳႏိုင္မလား။ အမွန္ေျပာရရင္ နအဖ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ အခုထက္ထိ ဒီၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြကို ေစ့စပ္ၿပီး လုပ္ကိုင္ရတုန္းပဲရွိပါေသးတယ္။ တင္းတင္းေျပာ၊ တင္းတင္းကိုင္ေတာင္ မလုပ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ ျပတ္ျပတ္ေျပာ၊ ျပတ္ျပတ္လုပ္ဆိုတာ ကေတာ့ အေ၀းႀကီးလိုပါေသးတယ္။

            တျခားမေျပာနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို အတည္ျပဳလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ရဲ႕ ရလဒ္ဟာ အတည္မျဖစ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေၾကညာခ်င္တာေတာင္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ထြက္မေျပာ ဝံ့ဘူး။ တရားမ၀င့္တ၀င္ေျပာၿပီး ေသြးစမ္းတာကို အရင္လုပ္တယ္။

            ဒီလိုအခက္အခဲေတြကို မေက်ာ္လႊားႏိုင္ေသးဘဲ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ပါ ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း နအဖဟာ နာဂစ္ေရေဘးဒုကၡသည္ေတြကို ဥပကၡာျပဳၿပီး ဒုကၡသည္ကယ္ဆယ္ ေရးမွာ သူတို႔အိတ္ထဲက တျပားတခ်ပ္မွမထုတ္ဘဲ ျပည္ပအကူအညီကို ေဒၚလာဘီလ်ံနဲ႔ ေတာင္းေန တာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ဘ႑ာတိုက္ထဲက ေငြကို ၾကပ္ေျပးတည္ေဆာက္ေရးနဲ႔ လမ္းျပေျမပံု အေကာင္အထည္ေဖာ္ေရးအတြက္သာ သံုးမွာျဖစ္ပါတယ္။

            အတိုက္အခံေတြဘက္ကေျပာရရင္ေတာ့ အင္တာနက္ကို ေဖာေဖာသီသီသံုး၊ ေရဒီယိုက အသံလႊင့္ခြင့္ရေနရာမွာ တသံတည္းမထြက္တာေတြ မၾကာခဏ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကဆိုရင္ မတူႏိုင္တာ၊ ညိႇမရတာေတြကို စိတ္ရတိုင္း ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ဒူးနန္႔ေနၾကပါတယ္။ ကိုယ္ဘာမွမလုပ္ တတ္ရင္ လူထုက ေၾကာက္ေနတယ္လို႔ ေျပာၾကျပန္တယ္။ ရန္သူ႔အခက္ ဒို႔အခ်က္ရယ္လို႔ အခြင့္ ေကာင္းယူႏိုင္တာ မရွိသေလာက္ပါပဲ။

            ဒါေတြကို ျပင္ႏိုင္မျပင္ႏိုင္ဆိုတာ လူထုကေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ 

*****

ရဲေဘာ္ ဖုိးသံေခ်ာင္း