ေတြ႔ဆုံစကားေျပာပြဲရဲ႕ အလားအလာ(1)

           ေဘာလုံးဟာ ဘယ္သူ႔ဘက္ကြင္းထဲမွာလဲ။

            စက္တင္ဘာသံဃာ့အေရးေတာ္ပံုေၾကာင့္ အႀကီးအက်ယ္ ႏိုင္ငံေရးအၾကပ္႐ုိက္သြားတဲ့ နအဖစစ္အုပ္စုဟာ အဘက္ဘက္ဖိအားမ်ိဳးစံုအၾကားမွာ ႏိုင္ငံေရးလက္ဦးမႈျပန္ယူဖို႔အတြက္ ဗိုလ္သန္းေရႊရဲ႕ “ေၾကညာခ်က္ ၁/၂၀၀၇”ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အၾကပ္႐ိုက္ကေရာလို႔ ထုတ္ျပန္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ထုတ္ျပန္ခ်က္ေၾကာင့္ ေဘာလံုးဟာ နအဖကြင္းဘက္ျပန္ေရာက္သြားၿပီလို႔ ေျပာႏိုင္လာပါၿပီ။

            နအဖအဖို႔ သူ႔သမိုင္းမွာ ဘယ္တုန္းကနဲ႔မွမတူေအာင္ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရး၊ ျပည္ပသံတမန္ ေရးေတြမွာ အၾကပ္႐ိုက္ေနပါတယ္။ သူ႔တပ္ကိုသူ ျပန္ၿပီးမီးေသေအာင္လုပ္ဖို႔ကိုက အခ်ိန္အေတာ္ ယူရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ သူဟာ သူမလုပ္ခ်င္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးအရစကားေျပာတာကို လုပ္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

            ျပည္တြင္းကလူေတြမေျပာနဲ႔ ျပည္ပကလူေတြအဖို႔ေတာင္ နအဖနဲ႔ေျပာရဆိုရ၊ လုပ္ရကိုင္ရ တဲ့အခါမွာ ေတြ႔ရတဲ့ အႀကီးဆံုးျပႆနာက နအဖဟာ အၿမဲတမ္းသူ႔ကိုယ္သူ ‘ႏိုင္သူ’လို႔သတ္မွတ္ၿပီး အထက္စီးက ေနခ်င္ေနတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ အခုလည္း ဘာမွ သဲသဲကြဲကြဲ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း မရွွိတဲ့ “ေတြ႔ဆံုစကားေျပာပြဲ”ဆိုတာနဲ႔ ၀မ္းခ်ဖို႔လုပ္ရင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စည္းကမ္းသတ္မွတ္ ခ်က္ေတြ ခ်ေပးေနတာဟာ အဲဒီအထက္စီးကေနခ်င္တဲ့ ဆႏၵကို ေဖာ္ျပတာျဖစ္ပါတယ္။

            ဒါေပမဲ့ နအဖဟာ ဒီစကားေျပာပြဲမွာ သူတို႔ရဲ႕ လမ္းျပေျမပံုကို ဆိတ္ေခါင္းခ်ိတ္ ေခြးသား ေရာင္းသလို ပြဲထုတ္မယ္ဆိုတာေတာ့ အေတာ္ထင္႐ွားေနပါတယ္။

            ျပည္သူေတြဘက္ကေတာ့ ဦးစြာအားျဖင့္ ဒီ“ေတြ႔ဆံုစကားေျပာပြဲ”ဆိုတာကို ေစ့စပ္ ေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ေအာင္ လုပ္ယူရမွာပါ။

            ဒီလိုလုပ္ရာမွာ နအဖလက္ေအာက္က တပ္မေတာ္သားေတြကို စည္း႐ံုးသိမ္းသြင္းေရးဟာ အေရးႀကီးဦးတည္ခ်က္ ျဖစ္ရပါမယ္။ ျပည္သူလူထုကို လက္နက္ကိုင္တပ္နဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္၊ တပ္နဲ႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ေအာင္ခ်ည္း လုပ္ေနတဲ့ နအဖရဲ႕ အက်င့္ကို ဖြင့္ခ်ျပရပါမယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဒီတပ္ကို နအဖရဲ႕ ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္အျဖစ္ကေန ၾကားေနတဲ့ တပ္ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ရပါမယ္။

            ဒီေန႔ဗမာျပည္မွာ တင္းမာေအာင္လုပ္ေနတာဟာ ဒီခ်ဳပ္မဟုတ္ဘူး။ နအဖဘက္က ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အားလံုးျမင္ေအာင္လုပ္ရပါမယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ကို တဘက္သတ္တိုက္ေနတာ။ လယ္သမားနဲ႔ ၿမဳိ႕ေနဆင္းရဲသားေတြရဲ႕သား၊ ေအာက္ေျခစစ္သားေလးေတြကို ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ စေတးေနတာဟာ ထိပ္ပိုင္းက စစ္အုပ္စုျဖစ္ေၾကာင္း သူတို႔သေဘာေပါက္လာေအာင္ လုပ္ရပါမယ္။ အခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕စာဟာ အဲဒါကို ဦးတည္တယ္လို႔ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။

            ႏိုင္ငံတကာက ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ အေရးေတာ္ပံုဟူသမွ်ဟာ ရန္လိုသူေတြကို ရန္လုပ္ မလာေအာင္ စည္း႐ံုး၊ ေဖ်ာင္းဖ်၊ နားခ်ႏိုင္လို႔သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုစာနာလာေအာင္ လုပ္ႏိုင္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို တခြန္းထဲေျပာရရင္ ရန္သူမမ်ားေစဖို႔၊ မိတ္ေဆြမ်ားေစဖို႔ပဲ။ ရန္သူနည္းႏိုင္သမွ် နည္းေအာင္ လုပ္ရပါမယ္။ ဒါကို ျပည္တြင္းေရာ ျပည္ပမွာပါ လုပ္ရမွာပါ။ တခ်ိဳ႕က ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ကို ဘာမွရန္မလုပ္တဲ့လူကို(အင္အားစုကို) ရန္သူေဖာ္ၿပီး တိုက္ေနတာေတြ လုပ္တတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ သူ႔တဦးခ်င္းအက်ိဳးအတြက္လုပ္တာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အမ်ိဳးသားအေရးအတြက္ အက်ိဳးမ႐ွိ တာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။           

            ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တိုင္းရင္းသားေတြကိစၥ ထုတ္ေဖာ္လာတာကိုလည္း အားလံုး သတိျပဳမိမွာပါ။ ဒါဟာလည္း အက်ယ္ျပန္႔ဆံုး မိတ္ေဆြဖြဲ႔တဲ့ လကၡဏာလို႔ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။ သမိုင္း ရဲ႕ ႀကီးမားတဲ့ အေကြ႕အခ်ိဳးႀကီးေတြမွာ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ယိုေပါက္မ႐ွိေအာင္ လုပ္ၾကရပါတယ္။ ဗမာ ျပည္မွာက တိုင္းရင္းသားအေရးဟာ ထူးျခားၿပီး သီးျခားလကၡဏာလည္း ေဆာင္ပါတယ္။ ဗမာျပည္ရဲ႕ အေျခခံက်တဲ့ အေရးေတြကို စဥ္းစားခ်မွတ္တိုင္း ဒီကိစၥကို မျဖစ္မေန ထည့္သြင္းစဥ္းစားၾကရပါ တယ္။ ဗမာေတြခ်င္း လက္၀ါး႐ိုက္ ႀကိတ္ႀကံသြားၾကတယ္လို႔ တခ်ိန္မွာ တခ်ိဳ႕က ဆိုေကာင္းဆိုလာ ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္၊ တျခားလူက ဒီလိုေျပာၿပီး ေျခထိုးတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္လာႏိုင္ပါ တယ္။ ဒါကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း တြက္မိဟန္တူပါတယ္။ လူမ်ိဳးစုအင္အားစုေတြဟာ ကိုယ့္ ဘက္မွာလည္း႐ွိ၊ သူ႔ဘက္မွာလည္း႐ွိ၊ ၾကားေနသူလည္း႐ွိ၊ လက္နက္ကိုင္ေနသူလည္း႐ွိ၊ ဆိုင္းဘုတ္ ေထာင္ထားသူလည္း ႐ွွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ျပည္တြင္းမွာလည္း႐ွိ၊ ျပည္ပမွာလည္း႐ွွိ၊ သဏၭာန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရပ္တည္ေနၾကပါတယ္။ ေပါက္ျပားတလက္နဲ႔ စကားတခြန္းမွ မေျပာအားတဲ့လူေတြ ႐ွိသလို ကြန္ျပဴတာတလံုးနဲ႔ အမ်ားႀကီးေျပာေနသူေတြလည္း ႐ွိပါတယ္။

            ကိုယ့္က သူ႔ဘက္က အကြဲအအက္ကို႐ွာေနခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ဘက္က အအက္အဟေတြ ြမေဖာ္ ျပဖို႔ လိုပါတယ္။ ဆိုလိုတာ အားလံုးေသြးစည္းညီညြတ္ၾကဖို႔ပါ။ လက္ငင္းျပႆနာကိုလည္း ေျဖ႐ွင္း၊ ေရ႐ွည္အတြက္လည္း စဥ္းစားျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္။ လက္နက္နဲ႔ အာဏာဟာ သူတို႔လက္ထဲမွာ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အခက္အခဲေတြ ႀကီးေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေျခအေနကို ေျပာင္းပစ္ဖို႔ ႀကံစည္ၾက ရပါမယ္။

            နအဖ ဘယ္ေလာက္႐ုိးသားတယ္ဆိုတာ သိပ္မၾကာခင္မွာ အေျဖေပၚမွာပါ။ ႏိုင္ငံတကာက ဗမာျပည္အေရးကို အာ႐ံုမစိုက္ေတာ့ဘူးလို႔ သူတို႔ထင္ရင္ ဇာတိမွန္ေဖာ္ျပလာပါလိမ့္မယ္။ ဗိုလ္ေန၀င္းဟာ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၄ ရက္ ေန႔စြဲနဲ႔ “ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္း ညီညြြတ္ေရးအႀကံေပးအဖြဲ႔”ဆိုတာကို ဦးႏု၊ ဦးဗေဆြ၊ သခင္ခ်စ္ေမာင္၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ဒူး၀ါးေဇာ္လြန္း စတဲ့ အဲဒီေခတ္က ထိပ္တန္းေျမေပၚႏိုင္ငံေရးသမားႀကီး ၃၃ ဦးကို ထည့္သြင္းဖြဲ႔စည္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗိုလ္ေန၀င္းဟာ ဒီလုပ္ဇာတ္ကို ေျခာက္လပဲ ကခိုင္းၿပီး ျပန္ဖ်က္သိမ္းပစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ၃၃ ဦး အဖြဲ႔ကို ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္၊ ဗိုလ္ေန၀င္းကိုယ္တိုင္ မိန္႔ခြန္းေတြေပးၿပီး ဖြဲ႔စည္းခဲ့တာပါ။ သူက ဖ်က္ခ်ိန္တန္ၿပီ ထင္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူးအေၾကာင္းမျပေတာ့ပဲ ဖ်က္သိမ္းလိုက္ တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

            ဒီေန႔ ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔စီစဥ္ေနတဲ့ ေတြ႔ဆံုစကားေျပာပြဲက အဲဒီ ၃၃ ဦးတုန္းကေလာက္ ေတာင္ တရားဥပေဒအရ ေဘာင္မ၀င္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဒီတခါေတြ႔ဆံုမႈဟာလဲ သူ႔လက္ခုပ္ထဲက ေရသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔လက္ခုပ္ထဲမွာ ဘယ္လိုမွထည့္မရတာကေတာ့ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အသဲႏွလံုးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

            စစ္အစိုးရကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလွ်ာ့့တြက္လို႔မျဖစ္သလို ပိုတြက္ဖို႔လည္းမလိုပါ။ အဆံုးမွာ ျပည္သူေတြပဲ ေအာင္ပြဲခံမွာပါ။

ေမာင္ခ်စ္ခင္